Preparat jest wskazany w celu zmniejszania podwyższonego ciśnienia wewnątrzgałkowego u dorosłych z przewlekłą jaskrą z otwartym kątem przesączania i nadciśnieniem wewnątrzgałkowym (w monoterapii lub jako leczenie wspomagające podczas stosowania beta-adrenolityków).

Strykercamera 1588

• chlorek benzalkoniowy może powodować podrażnienie oczu, objawy zespołu suchego oka, uszkodzenia powierzchni rogówki oraz wpływać na film łzowy; u osób z zespołem suchego oka lub z uszkodzeniami rogówki preparat należy stosować ostrożnie i pod uważnym nadzorem lekarskim.

Często: punkcikowate zapalenie rogówki, nadżerka rogówki, podrażnienie oczu (uczucie pieczenia), alergiczne zapalenie spojówek, zapalenie brzegów powiek, widzenie niewyraźne/nieostre, zmęczenie oczu, zaburzenia widzenia, obrzęk spojówek, uczucie obecności ciała obcego, ból oka, suchość oka, światłowstręt, łzawienie, wydzielina z oka, wzmożona pigmentacja tęczówki, zmiany w wyglądzie rzęs (pogrubienie, wydłużenie, ciemnienie), zaczerwienienie i świąd powiek, zwiększona pigmentacja skóry wokół oczodołów.

Zwiększanie ilości brązowego pigmentu w tęczówce (zwiększenie liczby ziarnistości barwnikowych, tj. melaniny w melanocytach bez zwiększenia liczby melanocytów) ma najczęściej charakter trwały. Jednostronne leczenie może spowodować stałą różnobarwność oczu. Zmiany w zabarwieniu tęczówki postępują powoli i przez długi czas mogą pozostać niezauważone. W typowym obrazie przebarwienia, brązowe zabarwienie wokół źrenicy rozchodzi się koncentrycznie w kierunku obwodowym, ale zdarza się, że cała tęczówka lub jej fragmenty stają się silniej zabarwione na brązowo. Znamiona ani plamki obecne wcześniej na tęczówce nie ulegają zmianom w czasie leczenia.

Nie należy stosować preparatu równolegle z innymi analogami prostaglandyn. Ze względu na ryzyko paradoksalnego zwiększenia ciśnienia wewnątrzgałkowego, nie zaleca się równoległego stosowania dwóch miejscowo działających prostaglandyn, ich analogów lub pochodnych.

Strykerproducts

Należy zachować ostrożność, ponieważ po podaniu preparatu do oka, mogą wystąpić przejściowe zaburzenia widzenia, które mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn. Jeżeli wystąpią zaburzenia widzenia, nie wolno prowadzić pojazdów ani obsługiwać urządzeń mechanicznych do czasu ustąpienia zaburzeń i powrotu ostrego, prawidłowego widzenia.

• preparat zawiera jako środek konserwujący chlorek benzalkoniowy, który może odkładać się w miękkich soczewkach kontaktowych i niszczyć je (powodować zmiany zabarwienia); soczewki kontaktowe należy usunąć przed zakropleniem oczu i odczekać co najmniej 15 minut przed ponownym ich założeniem;

StrykerEndoscopy Product catalog pdf

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.

Podczas stosowania bimatoprostu możliwe jest wystąpienie obrzęku plamki, także postaci torbielowatej. Należy zachować ostrożność u chorych z bezsoczewkowością, bezsoczewkowością rzekomą z rozdarciem torebki tylnej soczewki, a także u osób z innymi znanymi czynnikami ryzyka torbielowatego obrzęku plamki (np. retinopatia cukrzycowa, niedrożność naczyń siatkówki).

Jak każdy lek, również Lumigan może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Bardzo często możliwe: przekrwienie spojówek, świąd oka, nadmierny wzrost rzęs, periorbitopatia po zastosowaniu analogu prostaglandyn (utrata tkanki tłuszczowej w okolicy oka i związane z tym pogłębienie bruzdy powieki, zapadnięcie oczu, opadanie powiek, napięcie skóry wokół oka i uwidocznienie dolnej części twardówki). Często: punkcikowate zapalenie rogówki, nadżerka rogówki, podrażnienie oczu (uczucie pieczenia), alergiczne zapalenie spojówek, zapalenie brzegów powiek, widzenie niewyraźne/nieostre, zmęczenie oczu, zaburzenia widzenia, obrzęk spojówek, uczucie obecności ciała obcego, ból oka, suchość oka, światłowstręt, łzawienie, wydzielina z oka, wzmożona pigmentacja tęczówki, zmiany w wyglądzie rzęs (pogrubienie, wydłużenie, ciemnienie), zaczerwienienie i świąd powiek, zwiększona pigmentacja skóry wokół oczodołów. Często lub niezbyt często możliwe wystąpienie ogólnoustrojowych działań niepożądanych, takich jak: bóle i zawroty głowy, nadciśnienie tętnicze, nudności, nadmierne owłosienie, stan zmęczenia/osłabienia (astenia), zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Niezbyt często: krwawienie do siatkówki, zapalenie błony naczyniowej oka, torbielowaty obrzęk plamki, zapalenie tęczówki, skurcz powiek, retrakcja powieki, obrzęk powiek, rumień okołooczodołowy. Z nieznaną częstością: uczucie dyskomfortu w oku, astma, zaostrzenie astmy, duszność, zaostrzenie POChP, reakcje nadwrażliwości (alergiczne zapalenie skóry, objawy uczulenia oka).

Nie należy dotykać końcówką kroplomierza powierzchni oka ani powiek ani żadnej innej powierzchni, ponieważ może to spowodować zanieczyszczenie preparatu.

dr n. med. Krzysztof Pałgan Klinika Alergologii, Immunologii Klinicznej i Chorób Wewnętrznych Collegium Medicum UMK w Bydgoszczy

Nie ma danych dotyczących stosowania preparatu w stanach zapalnych gałki ocznej ani w przypadku jaskry naczyniowej (neowaskularnej), jaskry z zamkniętym lub zamykającym się kątem przesączania, jaskry wrodzonej.

Periorbitopatia po zastosowaniu analogu prostaglandyn może być związana z utratą tkanki tłuszczowej okolicy okołooczodołowej, co może prowadzić do pogłębienia bruzdy powieki, opadania powiek (ptoza), zapadnięcia oczu, retrakcji powieki, napięcia skóry wokół oka i uwidocznienia dolnej części twardówki. Zmiany mogą wystąpić juz po miesiącu od rozpoczęcia leczenia i mogą powodować zaburzenia pola widzenia. Periorbitopatia jest także związana z wystąpieniem ciemnego zabarwienia skóry okolicy oczodołowej i nadmiernym wzrostem rzęs.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów? Należy zachować ostrożność, ponieważ po podaniu preparatu do oka, mogą wystąpić przejściowe zaburzenia widzenia, które mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn. Jeżeli wystąpią zaburzenia widzenia, nie wolno prowadzić pojazdów ani obsługiwać urządzeń mechanicznych do czasu ustąpienia zaburzeń i powrotu ostrego, prawidłowego widzenia.

prof. dr hab. n. med. Leszek Szenborn Klinika Pediatrii i Chorób Infekcyjnych, Uniwersytet Medyczny im. Piastów Śląskich we Wrocławiu

Często lub niezbyt często możliwe wystąpienie ogólnoustrojowych działań niepożądanych, takich jak: bóle i zawroty głowy, nadciśnienie tętnicze, nudności, nadmierne owłosienie, stan zmęczenia/osłabienia (astenia), zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.

Jak każdy lek, również Lumigan może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.

Niezbyt często: krwawienie do siatkówki, zapalenie błony naczyniowej oka, torbielowaty obrzęk plamki, zapalenie tęczówki, skurcz powiek, retrakcja powieki, obrzęk powiek, rumień okołooczodołowy.

Bardzo często możliwe: przekrwienie spojówek, świąd oka, nadmierny wzrost rzęs, periorbitopatia po zastosowaniu analogu prostaglandyn (utrata tkanki tłuszczowej w okolicy oka i związane z tym pogłębienie bruzdy powieki, zapadnięcie oczu, opadanie powiek, napięcie skóry wokół oka i uwidocznienie dolnej części twardówki).

W przypadku miejscowego stosowania innych preparatów okulistycznych, należy zachować co najmniej 5 minut przerwy pomiędzy kolejnymi podaniami leków.

Należy zachować ostrożność, jeżeli równolegle stosowane są inne analogi prostaglandyn; możliwe paradoksalne zmniejszenie skuteczności działania leku.

Strykermedical

Jeżeli równolegle stosowane są inne preparaty podawane do oczu, należy odczekać co najmniej 5 minut pomiędzy podaniami kolejnych leków.

Czy istnieją choroby zakaźne związane z hodowlą zwierząt wodnych (takich jak ryby, krewetki czy kraby), którymi może zarazić się człowiek?

Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.

Strykerproducts catalogue

Z uwagi na znikome stężenie bimatoprostu we krwi po jego miejscowym zastosowaniu, nie przewiduje się wystąpienia interakcji z innymi lekami.

dr n. med. Weronika Rymer, Polski Instytut Evidence Based Medicine, Krakówdr n. med. Agnieszka Wroczyńska, Klinika Chorób Tropikalnych i Pasożytniczych, Instytut Medycyny Morskiej i Tropikalnej w Gdyni, Gdański Uniwersytet Medyczny

Z nieznaną częstością: uczucie dyskomfortu w oku, astma, zaostrzenie astmy, duszność, zaostrzenie POChP, reakcje nadwrażliwości (alergiczne zapalenie skóry, objawy uczulenia oka).

W miejscach częstego kontaktu preparatu ze skórą mogą wzrastać włosy; należy uważać, by preparat nie wydostawał się z oka na policzek lub inny obszar skóry.

Nie stwierdzono interakcji preparatu z okulistycznymi lekami beta-adrenolitycznymi (blokującymi receptory beta-adrenergiczne).

Stosowanie bimatoprostu może prowadzić do wystąpienia periorbitopatii i wzmożenia pigmentacji tęczówki (zwiększenie ilości brązowego pigmentu w tęczówce). Niektóre z tych zmian mogą mieć charakter trwały i mogą prowadzić do zaburzenia pola widzenia.

Preparat ma postać kropli do oczu, do stosowania miejscowego do worka spojówkowego. Stosuj preparat zgodnie z zaleceniami lekarza. Nie przekraczaj zaleconych dawek, ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku, a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu, skonsultuj się z lekarzem.

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych. Preparat jest przeznaczony wyłącznie do stosowania zewnętrznego, miejscowo do worka spojówkowego. Stosowanie bimatoprostu może prowadzić do wystąpienia periorbitopatii i wzmożenia pigmentacji tęczówki (zwiększenie ilości brązowego pigmentu w tęczówce). Niektóre z tych zmian mogą mieć charakter trwały i mogą prowadzić do zaburzenia pola widzenia. Periorbitopatia po zastosowaniu analogu prostaglandyn może być związana z utratą tkanki tłuszczowej okolicy okołooczodołowej, co może prowadzić do pogłębienia bruzdy powieki, opadania powiek (ptoza), zapadnięcia oczu, retrakcji powieki, napięcia skóry wokół oka i uwidocznienia dolnej części twardówki. Zmiany mogą wystąpić juz po miesiącu od rozpoczęcia leczenia i mogą powodować zaburzenia pola widzenia. Periorbitopatia jest także związana z wystąpieniem ciemnego zabarwienia skóry okolicy oczodołowej i nadmiernym wzrostem rzęs. Zwiększanie ilości brązowego pigmentu w tęczówce (zwiększenie liczby ziarnistości barwnikowych, tj. melaniny w melanocytach bez zwiększenia liczby melanocytów) ma najczęściej charakter trwały. Jednostronne leczenie może spowodować stałą różnobarwność oczu. Zmiany w zabarwieniu tęczówki postępują powoli i przez długi czas mogą pozostać niezauważone. W typowym obrazie przebarwienia, brązowe zabarwienie wokół źrenicy rozchodzi się koncentrycznie w kierunku obwodowym, ale zdarza się, że cała tęczówka lub jej fragmenty stają się silniej zabarwione na brązowo. Znamiona ani plamki obecne wcześniej na tęczówce nie ulegają zmianom w czasie leczenia. Podczas stosowania bimatoprostu możliwe jest wystąpienie obrzęku plamki, także postaci torbielowatej. Należy zachować ostrożność u chorych z bezsoczewkowością, bezsoczewkowością rzekomą z rozdarciem torebki tylnej soczewki, a także u osób z innymi znanymi czynnikami ryzyka torbielowatego obrzęku plamki (np. retinopatia cukrzycowa, niedrożność naczyń siatkówki). Stosować ostrożnie u osób, u których w przeszłości wystąpiło opryszczkowe zapalenie rogówki lub inne istotne zakażenia wirusowe, zapalenie błony naczyniowej lub zapalenie tęczówki. Rzadko stosowanie preparatu może być związane z nawrotem zakażenia oczu lub zmian naciekowych rogówki. Nie ma danych dotyczących stosowania preparatu w stanach zapalnych gałki ocznej ani w przypadku jaskry naczyniowej (neowaskularnej), jaskry z zamkniętym lub zamykającym się kątem przesączania, jaskry wrodzonej. W miejscach częstego kontaktu preparatu ze skórą mogą wzrastać włosy; należy uważać, by preparat nie wydostawał się z oka na policzek lub inny obszar skóry. Ze względu na brak doświadczenia klinicznego preparat należy stosować ostrożnie u chorych: • z upośledzoną czynnością układu oddechowego (w tym chorych na astmę, POChP) • z niewyrównaną niewydolnością serca lub blokiem serca (cięższym niż I stopnia) • z niskim ciśnieniem tętniczym i/lub zmniejszoną częstotliwością rytmu serca. Należy zachować ostrożność, jeżeli równolegle stosowane są inne analogi prostaglandyn; możliwe paradoksalne zmniejszenie skuteczności działania leku. Nie należy dotykać końcówką kroplomierza powierzchni oka ani żadnej innej powierzchni, ponieważ może to spowodować zanieczyszczenie preparatu i prowadzić do zakażeń oczu. Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu: • preparat zawiera jako środek konserwujący chlorek benzalkoniowy, który może odkładać się w miękkich soczewkach kontaktowych i niszczyć je (powodować zmiany zabarwienia); soczewki kontaktowe należy usunąć przed zakropleniem oczu i odczekać co najmniej 15 minut przed ponownym ich założeniem; • chlorek benzalkoniowy może powodować podrażnienie oczu, objawy zespołu suchego oka, uszkodzenia powierzchni rogówki oraz wpływać na film łzowy; u osób z zespołem suchego oka lub z uszkodzeniami rogówki preparat należy stosować ostrożnie i pod uważnym nadzorem lekarskim.   Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów? Należy zachować ostrożność, ponieważ po podaniu preparatu do oka, mogą wystąpić przejściowe zaburzenia widzenia, które mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn. Jeżeli wystąpią zaburzenia widzenia, nie wolno prowadzić pojazdów ani obsługiwać urządzeń mechanicznych do czasu ustąpienia zaburzeń i powrotu ostrego, prawidłowego widzenia.

Styrkr Welcome Kit

Nie należy dotykać końcówką kroplomierza powierzchni oka ani żadnej innej powierzchni, ponieważ może to spowodować zanieczyszczenie preparatu i prowadzić do zakażeń oczu.

Na twój numer +48 zadzwoni do Ciebie Doradca Medyczny. Jeżeli nie uda mu się z Tobą połączyć, podejmie kolejne 2 próby. W razie niepowodzenia powiadomimy Cię SMS-em jak zrealizować poradę.

Substancją czynną preparatu jest bimatoprost, analog prostaglandyny, czyli syntetyczny związek o budowie i działaniu podobnym do prostaglandyny naturalnej. Bimatoprost ma budowę zbliżona do naturalnej prostaglandyny F2α, nie działa jednak na żaden ze znanych receptorów prostaglandyn. Zmniejsza ciśnienie wewnątrzgałkowe poprzez zwiększenie odpływu cieczy wodnistej.

Po podaniu do worka spojówkowego dobrze przenika przez rogówkę i twardówkę. Początek działania występuje po ok. 4 godzinach, a działanie maksymalne po 8–12 godzinach po podaniu miejscowym do oka. Obniżenie ciśnienia utrzymuje się co najmniej przez 24 godziny. Bimatoprost w bardzo małym stopniu przenika do krążenia ogólnego.

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu, jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu.

Stosować ostrożnie u osób, u których w przeszłości wystąpiło opryszczkowe zapalenie rogówki lub inne istotne zakażenia wirusowe, zapalenie błony naczyniowej lub zapalenie tęczówki. Rzadko stosowanie preparatu może być związane z nawrotem zakażenia oczu lub zmian naciekowych rogówki.